VISUAL EXAMINATION
The subject work submitted for examination is a scene of a flower market by the water’s edge,
 featuring flower sellers wearing the traditional men’s and women’s Dutch costume from Noord-Holland, 
the province of North Holland in the Netherlands, where Amsterdam is located. 
The women wear peaked lace caps with wings turned back over the ears, long skirts, 
and white blouses with contrasting pinafores. The men wear flat caps, wide-legged trousers, 
jackets and one man is clearly wearing the carved wooden shoes known as sabots in French but which are called klompen among the Dutch. 
The painting is in a square format, 73 x 100 centimeters, composed of oil on a canvas support, 
and is in fair condition with areas of paint missing at its perimeter, particularly in its lower half.

In rapporten van eerdere authenticatiepogingen werd beweerd dat er in de linkerbovenhoek 
een handtekening met de tekst "Vincent" en initialen aanwezig waren 
die mogelijk die van Henri de Toulouse-Lautrec vertegenwoordigden.
 Deze konden niet worden waargenomen en zijn niet duidelijk gemaakt met behulp van nauwkeurigere 
methoden zoals microscopie, reflectografische beeldvorming en andere tests, uitgevoerd door 
een wetenschappelijk laboratorium in Milaan. Het Milanese laboratorium meldde echter wel 
een kleine handtekening in donkere verf in de linkeronderhoek van het schilderij, zoals 
aangegeven in de aan Van Gogh Experts verstrekte materialen, 
evenals de aanwezigheid van toegevoegde overschilderingen op sommige plaatsen in het werk.


Evidently when it was sold in 1965, the gallery or auction house itself believed it to be a scene set somewhere in Holland, 
and furthermore probably a copy, as the verso side of the painting reveals.

ONDERZOEK
De vraag of Van Gogh en Lautrec mogelijk hebben samengewerkt, is interessant, 
aangezien beide mannen minstens enkele maanden bij Cormon hebben gestudeerd. 
De afdeling kunstonderzoek heeft vele boeken en catalogi, 
wetenschappelijke artikelen en websites bestudeerd om een ??zo grondig mogelijk onderzoek te kunnen doen.
Van bijzonder belang zijn de verzamelde brieven van Vincent van Gogh. 
Hij was een nog productievere schrijver dan schilder, en honderden van zijn brieven, 
voornamelijk aan zijn broer Theo, maar ook aan andere vrienden en familieleden, zijn bewaard gebleven.
Deze brieven zijn in meerdere versies gepubliceerd, zowel in vertaling als in het origineel in het Nederlands. 
Het Van Gogh Museum heeft onlangs de volledige overgebleven collectie beschikbaar gesteld als een doorzoekbare database, 
zodat de lezer deze brieven direct kan raadplegen. Alle brieven zijn getagd en voorzien van kruisverwijzingen, 
zodat ze kunnen worden doorzocht op onderwerp, ontvanger, datum en op eventuele schetsen of illustraties die erin voorkomen. 
Een link naar deze collectie is opgenomen in de bibliografie die volgt. Er is veel wetenschappelijk onderzoek over Van Gogh gepubliceerd. 
Het zou onmogelijk zijn om al deze informatie hier op te nemen, 
maar de afdeling kunstonderzoek heeft deze materialen geselecteerd met het oog op de taak die voor ons lag 
en alle materialen in deze bibliografie nauwkeurig bestudeerd. 
Een bundel met verzamelde brieven van Toulouse-Lautrec werd eveneens bestudeerd en staat eveneens in deze lijst. 
Omdat John Peter Russell, een Australische impressionist, tegelijkertijd met Van Gogh en Lautrec bij Cormon studeerde, 
werden ook materialen met betrekking tot zijn oeuvre bestudeerd. 
De lezer wordt aangemoedigd om een ??of al deze bronnen te raadplegen om van dezelfde bronnen te profiteren.

Baart, De L. F. J, Gelder J. G. Van en Abraham-Marie Hammacher. 
Het werk van Vincent van Gogh: zijn schilderijen en tekeningen. [l'oeuvre De Vincent Van Gogh, 

Catalogue Raisonné. 3e editie herzien en aangevuld door een commissie onder voorzitterschap van Abraham M. Hammacher. 
Inleiding door A.m. Hammacher. Juvenilia, 
door Jan G. Van Gelder]. 
Amsterdam: Meulenhoff internationaal, 1970.

Nederlands Klederdrachtmuseum. Klederdrachtmuseum, hetklederdrachtmuseum.nl. 
Geraadpleegd op 20 juli 2019.

Finley, Donald J. "John Peter Russell (1858-1930): Australië's link met het Franse impressionisme." 
Journal of the Royal Society of Arts, vol. 115, nr. 5125, 1966, pp. 18-36.

Frey, Julia Bloch. Toulouse-Lautrec: A Life. Londen, Orion Books, 2007.

Galbally, Ann. The Art of John Peter Russell. South Melbourne, Sun Books, 1977.

---. Een opmerkelijke vriendschap: Vincent van Gogh en John Peter Russell. Carlton, Melbourne University Publishing, 2008.
Jansen, Leo, et al., redacteuren. "The Letters." Vincent van Gogh: The Letters, Van Gogh Museum, juli 2018, vangoghletters.org/vg/. Geraadpleegd op 20 juli 2019.


---. De brieven: De complete geïllustreerde en geannoteerde editie. 
Londen, Thames & Hudson, in samenwerking met het Van Gogh Museum en het Huygens Instituut, 2009.

---. Geschilderd met woorden: De brieven aan Emile Bernard. New York, Rizzoli, 2007.

Naifeh, Steven en Gregory White Smith. Van Gogh: Het leven. New York, Random House, 2011.

Stuckey, Charles F. en Naomi E. Maurer. Toulouse-Lautrec: Schilderijen. Chicago: The Art Institute of Chicago, 1982.

Thannhauser, Henry. "Van Gogh en John Russell: Enkele onbekende brieven en tekeningen." The Burlington Magazine (september 1938), pp. 1-8

Toulouse-Lautrec, Henri De, et al. Ongepubliceerde correspondentie van Henri De Toulouse-Lautrec: 
273 brieven van en over Lautrec, geschreven aan zijn familie en vrienden 
in de collectie van Herbert Schimmel. Londen, Phaidon, 1969.


HISTORISCH OVERZICHT
Van Gogh en Lautrec studeerden in 1886 samen in het atelier van Fernand Cormon, 
maar slechts voor een zeer korte tijd. Van Gogh arriveerde op de laatste dag van 
februari 1886 in Parijs en was van maart tot begin juni van dat jaar bij Cormon geplaatst, 
slechts vier maanden. In die tijd bracht Van Gogh, volgens zijn eigen brieven, 
het grootste deel van zijn tijd binnenshuis door in het atelier om de figuur te leren tekenen 
en schilderen aan de hand van een reeks gipsafgietsels. Dit wordt bevestigd door externe bronnen, 
die bevestigen dat dit destijds de gewoonte was in Cormons atelier.
Gedurende de herfst en winter van 1886 woonde Van Gogh vrij regelmatig wekelijkse bijeenkomsten 
bij in het atelier van Lautrec, wat verklaart waarom er geen briefwisseling tussen de twee uit 
die periode lijkt te zijn. Er wordt echter geen enkele aanwijzing gegeven voor samenwerking 
met welke kunstenaar dan ook in Van Goghs brieven aan zijn broer Theo of aan wie dan ook. 
Van Gogh streefde naar een unieke, artistieke expressie en samenwerking met een andere kunstenaar 
zou zijn werk hebben verwaterd. In zijn eigen woorden verklaarde hij in een brief 
vanuit Arles in juni 1888 dat Anquetin, een cloisonnist, een hekel zou hebben gehad aan 
wat hij in zijn meest recente werk uitspookte en dat hij niet geloofde dat Lautrec het ook zou hebben goedgekeurd.
Lautrecs brieven verwijzen niet vaak naar Van Gogh en maken absoluut geen melding van 
enige vorm van samenwerking met Van Gogh of een andere kunstenaar. 
Lautrec lijkt Van Gogh welwillender te hebben behandeld dan de andere studenten in Cormons atelier 
(die hem vreemd leken te vinden, aangezien hij veel ouder was en vatbaar voor periodes van absolute stilte, 
onderbroken door bijna eindeloos geklets), maar hun vriendschap lijkt niet zo warm te zijn geweest 
als die tussen Van Gogh en John Peter Russell. Afgaande op de bewaard gebleven brieven lijken Van Gogh en Russell 
een prettige vriendschap te hebben gehad, die begon toen beide mannen in Cormons atelier werkten, 
beiden als buitenstaanders, aangezien ze aanzienlijk ouder waren dan de rest van de studenten en bovendien buitenlanders.
In de herfst van 1886 overtuigde Russell Van Gogh ervan om te poseren voor een portret, 
dat een gekoesterd bezit werd, dat Van Gogh specifiek aan zijn broer Theo noemde, 
aangezien Van Goghs materiële bezittingen vaak voor hem werden verplaatst wanneer hij van huis verhuisde. 
Het portret hangt nu in het Van Gogh Museum in Amsterdam en wordt gezien als een afbeelding van de ware essentie en energie van de man zelf.
Niettemin lijkt een samenwerking tussen deze twee kunstenaars ook onmogelijk: 
ze brachten slechts een zeer beperkte tijd daadwerkelijk op dezelfde locatie door. 
Van Gogh was in 1886 slechts vier maanden student in Cormons atelier, 
en in datzelfde jaar verliet Russell Frankrijk en reisde door Italië en Sicilië 
voordat hij zich met zijn jonge gezin vestigde op Belle-Île, 
een afgelegen eiland aan de Bretonse kust in Frankrijk. 
De twee mannen waren nooit meer op dezelfde plek tussen Russells vertrek naar Italië in 1886 en Van Goghs dood in 1890.

STIJLANALYSE
Naast het feit dat het onwaarschijnlijk is dat Van Gogh met iemand zou hebben samengewerkt, 
is de stijl van het betreffende werk duidelijk niet die van Van Gogh zelf of zijn collega's, 
waaronder Russell en Lautrec, van wie hij hoe dan ook grotendeels fysiek gescheiden was. 
Hieronder wordt een selectie schilderijen van Van Gogh en Lautrec gepresenteerd die hun 
karakteristieke stijlen rond 1886 laten zien om de typische stijl van beide kunstenaars in die tijd te illustreren. 
Russells werk is hier niet vertegenwoordigd, omdat hij door zijn reizen in Italië destijds duidelijk 
niet met Van Gogh of Lautrec kon hebben samengewerkt, zelfs als hij daartoe geneigd was geweest. 
De schilderijen die volgen, zijn geselecteerd vanwege hun inhoudelijke gelijkenis met die van het betreffende werk, 
voor zover dit mogelijk is aangezien Lautrec zich zelden bezighield met plein-air schilderen, 
zeker niet nadat hij vanuit zijn ouderlijk huis naar Parijs was verhuisd.

These selections were as close a match as could be found in order to provide the best comparison to the subject work: 
in the case of the van Gogh paintings all of them are from 1886, 
after van Gogh arrived in Paris and worked in Cormon’s studio alongside Lautrec, a
nd all of the van Gogh selections are outdoors. In Lautrec’s case, 
we were pressed to find any examples of outdoor scenes, as he clearly preferred to spend his time in the bars and nightclubs of Montmartre, 
and only one useful example from 1886 was found, that of a portrait of Jeanne Wenz.


All the examples are clearly of an entirely different style than the subject work, 
both in terms of artistic hand as well as content, and side-by-side comparisons illustrate this.

Bij nadere beschouwing van beide schilderijen worden de grote verschillen in kleurenpalet en penseelstreek nog duidelijker.

Het onderwerp van het werk is een kleine, gestippelde methode om gestippelde kleurvlakken op het doek aan te brengen, 
terwijl Van Goghs karakteristieke aanpak is om op sommige plekken een rijk gevulde kwast 
of een paletmes te gebruiken om een ??dikke streep verf aan te brengen. 
De figuren links zijn zorgvuldig gecreëerd, met details zoals gelaatstrekken, 
plooien in kleding en individuele bloesems tussen de bloemen. 
Rechts worden de figuren in het schilderij van Van Gogh beschreven met slechts een paar penseelstreken, 
en ook het meubilair is eenvoudig weergegeven. Het palet links in het onderwerp is gevuld met heldere, 
hoogwaardige tinten met toegevoegd wit om volumes te modelleren, zoals de voorkant van de blauwe rok 
van de vrouw en de schouder van het jasje van de man. In de Van Gogh-afbeelding rechts gebruikt 
de kunstenaar kleuren van lagere kwaliteit. In plaats van wit of zwart te mengen met pure kleuren om ze te moduleren, 
voegt hij in plaats daarvan een discrete penseelstreek wit of zwarte vlakken toe om een ??dimensie te creëren.

In van Goghs De schuilplaats te Montmartre zijn de penseelstreken die de blauwe lucht vormen 
duidelijk anders dan die in het onderwerpwerk: van Goghs penseelstreken zijn sterk lineair, 
met duidelijke afdrukken van het penseel in de verf, 
terwijl het onderwerpwerk rechts is samengesteld uit kleine verfstrepen waarin het penseel 
veel minder zichtbaar is.


Lautrecs individuele stijl staat ook ver af van die van het onderwerp. 
Zoals gezegd ondervonden Van Gogh-experts enige moeite met het vinden van geschikt vergelijkingsmateriaal, 
omdat Lautrecs oeuvre voornamelijk bestaat uit scènes ontleend aan de Parijse demimonden: zangers, 
dansers en drinkers in de bars en nachtclubs van Montmartre. Hij schilderde zelden buiten, 
en als hij dat deed, was dat voordat hij naar Parijs verhuisde om bij Cormon te studeren. 
Zijn portret van een lokale boerenknecht op het landgoed van zijn familie toont een helder palet, 
maar een heel andere penseelstreek dan die in het onderwerp.

Lautrecs individuele stijl staat ook ver af van het onderwerp. 
Zoals ondervonden gezegd, hebben Van Gogh-experts moeite met het vinden van geschikt vergelijkingsmateriaal, 
omdat Lautrecs oeuvre voornamelijk bestaat uit scènes aan de Parijse demimonden: zangers, 
dansers en drinkers in de bars en nachtclubs van Montmartre. Hij schilderde zelden buiten, 
en als hij die daad, was dat voordat hij naar Parijs verhuisde om bij Cormon te studeren. 
Zijn portret van een lokale boerenknecht op het landgoed van zijn familie toont een helder palet, 
maar een heel andere penseelstreek dan die in het onderwerp.

CONCLUSIE
Omdat er een aanzienlijke hoeveelheid feitelijk bewijs is dat aantoont dat Van Gogh en Lautrec niet hebben samengewerkt, 
en voldoende bewijs om Russell ook als collaborateur uit te sluiten, 
concludeert Van Gogh Experts dat dit werk niet het product is van samenwerking 
tussen Van Gogh en Lautrec of Van Gogh en Russell, en ten slotte dat het niet uitsluitend 
een werk van Van Gogh, Lautrec of Russell is. Naast feitelijk bewijs in de vorm van 
gepubliceerde brieven en persoonlijke biografische gegevens gepubliceerd in catalogi, 
monografieën en wetenschappelijke artikelen, zijn de artistieke stijlen van 
Van Gogh en Lautrec veel te ver verwijderd van die in het betreffende werk om als verwant te worden beschouwd.
De afdeling Kunstonderzoek van Van Gogh Experts ontdekte echter schilderijen 
die qua stijl sterk lijken op die van het betreffende werk, geschilderd door 
andere kunstenaars. Na enig onderzoek werd duidelijk dat het ter beoordeling 
ingediende werk een genrestuk is van een Nederlandse bloemenmarkt, 
een onderwerp dat door een aantal kleine kunstenaars uit de late 19e en 
vroege 20e eeuw is behandeld, waaronder F. Max Richter-Reich, Hans Richter-Johannsen, 
Gustav Prucha, Hans Hermann en H.M. Gabriel. Deze genrestukken van Nederlandse bloemenmarkten, 
vaak gesitueerd aan de rand van een kanaal of ander water, en met verkopers in traditionele Nederlandse klederdracht, 
worden regelmatig te koop aangeboden via veilinghuizen in Europa en de Verenigde Staten. 
Een selectie van deze genrestukken is hier weergegeven om de overeenkomsten met het onderwerp te illustreren. 
Deze zijn allemaal afkomstig van websites van veilinghuizen en hoewel er geen specifieke data zijn vermeld, 
zijn ze allemaal gedateerd tussen 1890 en 1950 in relatie tot de geboorte- en sterfdata van de verantwoordelijke kunstenaars.

Alle door Van Gogh Experts ontdekte schilderijen delen stijlelementen, 
zoals een gestipte of gestippelde manier om verf op het doek aan te brengen, 
en een vergelijkbare inhoud: genretaferelen van Nederlandse bloemenverkopers op de kade, 
vaak met zichtbare zeilboten, gekleed in Noord-Hollandse kleding. 
Deze elementen zijn ook aanwezig in het werk met het onderwerp. 
Alle vier de afbeeldingen worden weergegeven in de onderstaande illustratie: de drie hierboven, 
met het werk met het onderwerp rechtsonder.

Op basis van de onmiskenbare overeenkomsten met gevonden bestaande schilderijen, 
die in grote aantallen via diverse veilinghuizen worden aangeboden, 
concludeert Van Gogh Experts dat het ter beoordeling aangeboden werk een genrestuk 
is uit de late 19e of vroege 20e eeuw, geschilderd door een minder bekende kunstenaar, 
mogelijk een Gustav Prucha of een H.M. Gabriel.

1,946 / 5,000
ALGEMENE VOORWAARDEN
A. Het oordeel van Van Gogh Experts houdt geen enkele garantie in. 
Het oordeel van Van Gogh Experts over authenticiteit of toeschrijving is uitsluitend bedoeld voor de opdrachtgever. 
Het is niet overdraagbaar en is alleen van toepassing op onderzoeksdoeleinden.

B. Het oordeel van Van Gogh Experts is gebaseerd op de huidige staat van het betreffende 
werk op de datum van het rapport dat aan de opdrachtgever is verstrekt.
C. Het enige en exclusieve rechtsmiddel van de opdrachtgever tegen Van Gogh Experts is 
de terugbetaling van een deel of de volledige prijs die voor het project is betaald. 
Er is geen ander rechtsmiddel. Van Gogh Experts is niet aansprakelijk, 
geheel of gedeeltelijk, voor enige bijzondere, incidentele of gevolgschade, 
inclusief, maar niet beperkt tot, winstderving.

D. Het onderzoek van Van Gogh Experts naar authenticiteit of toeschrijving wordt 
uitgevoerd volgens de hoogste normen. Onze conclusies zijn te goeder trouw gebaseerd; 
zaken met betrekking tot authenticiteit en toeschrijving zijn echter gebaseerd op 
algemeen aanvaarde wetenschappelijke opvattingen, die aan verandering onderhevig zijn. 

E. Beeldkwaliteit: Van Gogh Experts heeft afbeeldingen van hoge kwaliteit nodig om haar beoordelingen te kunnen maken. 
Het is de verantwoordelijkheid van de klant om Van Gogh Experts geschikte afbeeldingen te leveren. 
De uitkomst van het onderzoek van Van Gogh Experts is afhankelijk van de kwaliteit van de door de klant aangeleverde afbeeldingen. 
In alle gevallen kan de uitkomst van het onderzoek van Van Gogh Experts niet met zekerheid worden voorspeld of gegarandeerd.

F. Scheidbaarheid: Indien een deel van deze Disclaimers door een rechtbank ongeldig, onwettig of niet-afdwingbaar wordt bevonden, 
wordt dat deel buiten beschouwing gelaten en blijven de overige Disclaimers van kracht voor zover de wet dat toelaat.

G. Jurisdictie en rechtskeuze: De rechten en verplichtingen van alle partijen met betrekking tot dit onderzoek en deze Disclaimers, 
evenals alle daarmee verband houdende zaken, worden beheerst door de wetten van de staat Florida.

Dit rapport beslaat 33 (drieëndertig) pagina's.
De afdeling Kunstonderzoek van Van Gogh Experts